İçeriğe atla
Mikroplastikveri
Yöntem notu

Mikroplastik nasıl ölçülür?

Bir örnekte mikroplastik bulmak; örnek alma, temizleme, polimeri tanıma ve kirlenmeyi kontrol etme adımlarından oluşuyor. Her adım sonucu etkiliyor. Bir çalışmayı okurken nelere bakılacağını adım adım anlatıyorum.

Konu: Yöntem ve Ölçüm · Yayın: 2 Kasım 2026 · 4 dk okuma · Etiketler: yöntem, kalite kontrol, FTIR, Raman, Py-GC/MS, kör örnek

Kısaca

  • Yalnızca gözle ya da mikroskopla ayıklanan parçaların plastik olduğu kesin değildir; polimer türü FTIR, Raman ya da Py-GC/MS gibi yöntemlerle doğrulanmalıdır [10].
  • İçme suyu ve tatlı su üzerine 50 çalışmanın yalnızca dördü önerilen kalite ölçütlerinin hepsini karşıladı [10].
  • 2025 tarihli bir çalışmaya göre Py-GC/MS, şu an biyolojik örneklerde polietilen ve PVC için uygun bir yöntem değil; yağlar polietilene benzeyen yanıltıcı sinyal üretebiliyor [9].

“Şu kadar mikroplastik bulundu” cümlesinin arkasında uzun bir laboratuvar süreci var. Bu sürecin her adımı sonucu değiştirebilir. Bu yazıda adımları sırayla anlatıyorum ve her adımda bir çalışmayı okurken hangi soruyu sormak gerektiğini not ediyorum.

Yazının iskeleti, içme suyu ile tatlı su üzerine 50 çalışmanın kalitesini puanlamış bir değerlendirmeye dayanıyor [10]. Bu değerlendirme dokuz ölçüt kullanıyor: örnek alma yöntemi, örnek büyüklüğü, örneğin işlenmesi ve saklanması, laboratuvar hazırlığı, temiz hava koşulları, negatif kontroller (kör örnekler), pozitif kontroller (geri kazanım), örneğe uygulanan işlem ve polimerin tanımlanması [10].

#ÖlçütYazıdaki adımMetinde belirtilen
1Örnek alma yöntemi1. Örnek alma
2Örnek büyüklüğü1. Örnek alma
3Örneğin işlenmesi ve saklanması—
4Laboratuvar hazırlığı4. Kirlenmeortalama puanı en düşükler arasında
5Temiz hava koşulları4. Kirlenmeortalama puanı en düşükler arasında
6Negatif kontroller (kör örnekler)4. Kirlenme
7Pozitif kontroller (geri kazanım)5. Geri kazanımortalama puanı düşük
8Örneğe uygulanan işlem2. Temizlemeortalama puanı en düşükler arasında
9Polimerin tanımlanması3. Polimer
Şekil 1. Değerlendirmenin dokuz ölçütü ve bu yazıdaki karşılıkları. Sağ sütun yalnızca metinde söylenenleri işaretler; boş hücre “yüksek puan” anlamına gelmez. Kaynak [10].

1. Örnek alma

Su, tortu, gıda ya da doku: ne kadar örnek alındığı ve nasıl alındığı, hangi parçacıkların sayılabileceğini baştan belirler. Değerlendirmede örnek alma yöntemi ve örnek büyüklüğü ayrı ayrı puanlanıyor [10].

Sorulacak soru: Örnek, aranan parçacık boyutu ve beklenen yoğunluk için yeterince büyük mü?

2. Örneği temizleme

Örnekte plastik dışında da çok şey var: organik madde, mineraller, doku. Bunları uzaklaştırmak için örnek genellikle bir sindirme işleminden geçirilir. Değerlendirmede bu adım (“örneğe uygulanan işlem”) ortalama puanı en düşük kalan ölçütlerden biri [10].

Sorulacak soru: Hangi işlem uygulanmış ve plastik dışı maddeyi yeterince temizlediği gösterilmiş mi?

3. Polimeri tanımlama

Burada en önemli ayrım şu: Bir parçacığın plastik olduğunu “görüntüsüne bakarak” mı, yoksa kimyasal olarak mı söylüyoruz?

Değerlendirmenin yazarlarına göre elle ayıklanıp tanımlanan parçacıklarda bir yanlılık var; bu yöntem saydam ve küçük parçacıkları kaçırabiliyor ve 300 mikrometrenin altındaki parçacıklar için önerilmiyor [10]. Polimer türünün tercihen FTIR ya da Raman spektroskopisi, piroliz-gaz kromatografisi-kütle spektrometrisi (Py-GC/MS) ya da TGA-GC/MS ile doğrulanması gerekiyor [10]. Tam puan için de bulunan parçacıkların önemli bir kısmının bu şekilde tanımlanması isteniyor [10].

Py-GC/MS’nin ayrı bir özelliği var: Parçacığı doğrudan görmez; örneği ısıyla parçalayıp oluşan ürünlerden polimeri dolaylı olarak tanır. 2025’te insan kanı üzerine yapılan bir çalışmaya göre yağlar ısıyla parçalanınca polietileninkine benzeyen ürünler verebiliyor; PVC’nin parçalanma ürünleri de özgül değil. Yazarlar, tekniğin şu an biyolojik örneklerde polietilen (PE) ve PVC için uygun bir analiz yöntemi olmadığı sonucuna vardı [9]. Aynı çalışmada geri kazanım oranları yüzde 7 ile 109 arasında değişti ve kanda gerçekçi tespit sınırları, saf su için hesaplanandan 20 kata kadar yüksek çıktı [9]. Yazarlar polietilende bu sorunu yakalamak için piroliz ürünlerinin oranlarına dayanan bir kalite kontrol adımı da önerdi [9].

Sorulacak soru: Polimer kimyasal olarak doğrulanmış mı? Py-GC/MS kullanıldıysa, biyolojik örnekte yanıltıcı sinyal olasılığı ele alınmış mı?

4. Kirlenmeyi kontrol etme

Örnek, laboratuvarda da dışarıdan gelen parçacıklarla kirlenebilir. Değerlendirmedeki dokuz ölçütün üçü doğrudan buna ilişkin: laboratuvar hazırlığı, temiz hava koşulları ve kör örnekler [10]. Laboratuvar hazırlığı ve temiz hava koşulları da ortalama puanı en düşük kalan ölçütler arasında [10].

Kör örnek, aynı işlemlerden geçen ama içinde örnek olmayan bir kontroldür. Kör örnekte de parçacık bulunuyorsa, bu sayı gerçek örneğin sonucunu yorumlarken hesaba katılmalıdır.

Sorulacak soru: Kör örnekler kullanılmış ve sonuçları raporlanmış mı?

5. Geri kazanımı test etme

Pozitif kontrol, örneğe bilinen miktarda plastik ekleyip yöntemin bunun ne kadarını geri bulduğunu ölçmektir. Bu da değerlendirmede ortalama puanı düşük kalan ölçütlerden biri [10]. Yukarıda değinilen kan çalışmasında geri kazanımın yüzde 7 ile 109 arasında değişmesi, bu testin neden gerekli olduğunu gösteriyor [9].

Geri kazanım aralığı: yüzde 7 ile 109 arası %100 = eklenen plastiğin tamamı %0%7%109%120Geri kazanım aralığı: yüzde 7 ile 109 arası %100 = eklenen plastiğin tamamı %7%109 %0%120
Şekil 2. Kan örneklerinde Py-GC/MS ile bildirilen geri kazanım aralığı: yüzde 7 ile 109. Çubuk yalnızca aralığın uçlarını gösterir; ara değerlerin dağılımı gösterilmez. Kaynak [9].

Sorulacak soru: Yöntemin ne kadar plastiği kaçırdığı biliniyor mu?

Sonuç neden bu kadar farklı çıkıyor?

Değerlendirmeye alınan 50 çalışmada bildirilen yoğunluklar, metreküp başına yaklaşık 0,01 ile 100 milyon parçacık arasında, yani yaklaşık on mertebelik bir aralıkta değişiyordu [10]. Bu farkın bir kısmı gerçek çevresel farklardan, bir kısmı da yukarıdaki adımların farklı uygulanmasından kaynaklanabilir. Ölçütlerin hepsini karşılayan çalışma sayısı yalnızca dörttü [10].

Bildirilen yoğunluk aralığı: metreküp başına yaklaşık 0,01 ile 100 milyon parçacık 0,01 1 1.000 1 milyon 100 milyon parçacık / m³, logaritmik ölçek (her çentik 10 kat)Bildirilen yoğunluk aralığı: metreküp başına yaklaşık 0,01 ile 100 milyon parçacık parçacık / m³, logaritmik ölçek(her çentik 10 kat) 1 1.000 1 milyon 0,01 100 milyon
Şekil 3. 50 çalışmada bildirilen yoğunlukların aralığı: yaklaşık 0,01 ile 100 milyon parçacık / m³, yani yaklaşık on mertebe. Yalnızca uç değerler gösterilir. Kaynak [10].

Bu yüzden tek bir çalışmanın verdiği sayıyı, yöntemine bakmadan başka bir çalışmanın sayısıyla karşılaştırmamak gerekiyor.

Kısa kontrol listesi

  • Hangi boyut aralığı ölçülmüş?
  • Polimer kimyasal olarak doğrulanmış mı?
  • Kör örnek kullanılmış mı, sonucu verilmiş mi?
  • Geri kazanım testi yapılmış mı?
  • Laboratuvar hazırlığı ve temiz hava koşulları anlatılmış mı?
  • Biyolojik örnekte Py-GC/MS kullanıldıysa, PE ve PVC sonuçları için yanıltıcı sinyal olasılığı tartışılmış mı?

Bu soruların gündeme geldiği bir çalışma özeti: Damar plağında mikroplastik: NEJM çalışması ne buldu, ne bulmadı?

Kaynakça

  1. [9]Rauert, C. ve ark. (2025). Assessing the Efficacy of Pyrolysis-Gas Chromatography-Mass Spectrometry for Nanoplastic and Microplastic Analysis in Human Blood. Environmental Science & Technology, 59(4), 1984–1994. https://doi.org/10.1021/acs.est.4c12599 (Açık erişimli tam metin: https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11800385/)
  2. [10]Koelmans, A. A. ve ark. (2019). Microplastics in freshwaters and drinking water: Critical review and assessment of data quality. Water Research, 155, 410–422. https://doi.org/10.1016/j.watres.2019.02.054

Bu yazıyı nasıl alıntılarsınız

Mikroplastikveri. (2026, 2 Kasım). Mikroplastik nasıl ölçülür? https://mikroplastikveri.com/yazilar/mikroplastik-nasil-olculur/

Bu yazıyı İngilizce okuyunHow are microplastics measured?